System klasyfikacji czeskich win bywa mylący dla turystów przyzwyczajonych do francuskich apelacji czy włoskiego DOCG. Na Morawach obowiązują w praktyce dwa równoległe systemy: unijna drabinka jakości wina oraz lokalny, oddolny system certyfikacji regionalnej VOC. Warto znać oba, zanim wybierzemy się na degustację.
Postup to niewielka winiarska apelacja na południowych stokach półwyspu Pelješac w Chorwacji, tuż obok słynnego Dingača. Wina powstają tu z jednego szczepu, Plavac Mali, a ich charakter jest nieco łagodniejszy niż w sąsiedztwie. Dla turysty winiarskiego to świetny pretekst, by na dłużej zatrzymać się na Pelješacu.
Dingač to najsłynniejsza i najstarsza chroniona apelacja winiarska Chorwacji: wąski pas stromych, kamienistych stoków na południowym wybrzeżu półwyspu Pelješac, z których pochodzi intensywne czerwone wino ze szczepu Plavac Mali. To miejsce, w którym o jakości decydują słońce, skała i morze, a o charakterze wina – wytrwałość ludzi, którzy uprawiali tu winorośl, zanim dotarła do niej droga.
Słowenia to kraj niewielki, ale winiarsko zaskakująco różnorodny. Na jednym niewielkim obszarze spotykają się wpływy Alp, Panonii i Adriatyku, a w kieliszku lądują zarówno lekkie czerwone wina z okolic Novego Mesta, jak i białe z Goriških Brd czy ciemny, kwasowy Teran z Krasu. Żeby dobrze się w tym odnaleźć, warto zacząć od oficjalnego podziału na trzy regiony i dziewięć okręgów, a dopiero potem sięgnąć po konkretne odmiany.
Chorwackie białe wina to znacznie więcej niż jedno „wakacyjne” wino do ryby. Na wybrzeżu rządzą rodzime szczepy, jak Pošip, Grk czy Malvazija Istarska, a w głębi kraju swoje miejsce ma Graševina. Poniżej znajdziesz przegląd najważniejszych odmian: skąd pochodzą, jakie mają charakter i do czego warto je podać.
Słowackie wino długo pozostawało w cieniu sąsiadów z Austrii i Węgier, a szkoda, bo kraj leży tuż za naszą południową granicą i ma kilka bardzo ciekawych winiarskich zakątków. Poniżej opisujemy sześć regionów, odmiany, które nadają im charakter, oraz miejsca, do których warto pojechać.
W międzynarodowym rankingu win, jednym z krajów zajmujących wyróżniające miejsce jest Chorwacja. To właśnie w tym niewielkim kraju rośnie aż 130 rodzimych odmian winorośli – od równin Slawonii po nawet najbardziej odległe wyspy Dalmacji.
Pomimo tego, że Chorwacja nie jest dużym krajem to wyróżnia się na tle innych państw swoją nie tylko geograficzną, ale również klimatyczną różnorodnością. Podzielona na cztery głównej regiony winiarskie, w każdym z nich oferuje inne warunki klimatyczne. To sprzyja specyficznym odmianom o niezwykle rzadkim występowaniu. W ostatnim czasie można dostrzec, że chorwackie wina stopniowo zdobywają (a może odzyskują) reputację, którą można porównać do tych win, które są popularne niemal na całym świecie.
Chorwackie winiarstwo dzieli się urzędowo na cztery duże regiony, różniące się klimatem, tradycją i uprawianymi szczepami: Chorwację Kontynentalną, Slawonię i Podunawie, Istrię z Kvarnerem oraz Dalmację. Te cztery regiony rozpadają się dalej na 16 podregionów i 66 apelacji – to gęstsza mapa niż w większości krajów Europy Środkowej, co dobrze oddaje, jak bardzo lokalny charakter ma tu produkcja wina.
