Białe winogrono

Nazwa: Sylvaner

Kolor grona: białe

Pochodzenie / Główny kraj uprawy: Austria

 

Wprowadzenie

Sylvaner to jedna z najstarszych odmian białych środkowej Europy, przez pierwszą połowę XX wieku najczęściej sadzona odmiana w Niemczech, dziś ceniona w wąskim gronie terroir jako źródło szczupłych, mineralnych win. Analizy genetyczne wskazują na jej austriackie pochodzenie.

Pochodzenie i historia

Według analiz genetycznych zebranych na plantgrape.fr Sylvaner powstał w wyniku naturalnego skrzyżowania odmian Savagnin (Traminer) oraz Österreichisch Weiß – starej, dziś rzadko spotykanej austriackiej odmiany białej. W pierwszej połowie XX wieku Sylvaner był najszerzej uprawianą odmianą winorośli w Niemczech, zanim ustąpił miejsca Müller-Thurgau.

Charakterystyka uprawy

Sylvaner dojrzewa później niż Müller-Thurgau, ale wcześniej niż Riesling. Odmiana jest wrażliwa na wiosenne przymrozki i wykazuje dużą podatność na mączniaka rzekomego, mączniaka właściwego oraz szarą pleśń, co czyni ją wymagającą w uprawie.

Profil smakowy i styl wina

W przeciętnych warunkach Sylvaner daje wina o wysokiej kwasowości, ale niewyróżniające się szczególnie bogatym aromatem. Na najlepszych stanowiskach – przede wszystkim we Franken – potrafi jednak zaskoczyć: staje się niezwykle rasowy, ekscytująco smukły, czasem wręcz ziemisty, z realnym potencjałem starzenia.

Kluczowe regiony i wina

Franken to region, w którym Sylvaner osiąga swoją najwyższą formę – tamtejsze wina butelkowane są tradycyjnie w charakterystyczną, spłaszczoną butelkę Bocksbeutel. W Alzacji Sylvaner funkcjonuje jako samodzielne AOC. W Szwajcarii, zwłaszcza w kantonie Valais, uprawiany jest pod lokalną nazwą Johannisberg.

Do czego pasuje

Dzięki wysokiej kwasowości Sylvaner znakomicie sprawdza się przy rybach słodkowodnych, białym mięsie oraz kuchni frankońskiej – klasycznie towarzyszy szparagom i potrawom z ziemniakami.

Ciekawostka

Choć przez dekady uchodził za odmianę drugiej kategorii, Sylvaner przeżywa dziś we Franken swoisty renesans jako symbol regionalnej tożsamości.

Źródła