Nazwa: Muskat Aleksandryjski
Kolor grona: białe
Pochodzenie / Główny kraj uprawy: Francja, Włochy
Wprowadzenie
Muskat Aleksandryjski to jedna z najstarszych znanych odmian winorośli, wywodząca się prawdopodobnie ze starożytnego Egiptu, o dużych, mięsistych jagodach równie chętnie jedzonych na surowo, co przerabianych na wino i rodzynki. W przeciwieństwie do subtelniejszego Muscat Blanc à Petits Grains jego aromat jest prostszy i mniej wykwintny, ale za to wina bywają gęstsze, cięższe i doskonale nadają się do fortyfikacji.
Pochodzenie i historia
Odmiana od stuleci wiązana jest z egipską Aleksandrią, skąd – jak wskazuje tradycja ampelograficzna – miała rozprzestrzenić się wzdłuż śródziemnomorskich szlaków handlowych do Hiszpanii, Włoch i południowej Francji już w czasach starożytnych. Współczesne badania genetyczne zebrane w pracy Wine Grapes autorstwa Jancis Robinson, Julii Harding i José Vouillamoza wskazują, że Muskat Aleksandryjski jest naturalnym potomkiem Muscat Blanc à Petits Grains i sardyńskiej odmiany Axina de Tres Bias. Odmiana od dawna pełniła podwójną rolę – jako ceniony winogron stołowy oraz jako surowiec do produkcji słodkich win fortyfikowanych i suszonych rodzynek.
Charakterystyka uprawy
Muskat Aleksandryjski to odmiana silnie rosnąca i plenna, o dużych, zbitych gronach i grubszej niż u Muscat Blanc skórce jagód, co czyni ją stosunkowo odporną na uszkodzenia mechaniczne podczas transportu. Ta sama zwarta budowa grona sprzyja jednak gniciu w wilgotniejszym klimacie, dlatego odmiana najlepiej sprawdza się w gorących, suchych regionach śródziemnomorskich i subtropikalnych. Dojrzewa stosunkowo późno, wymagając długiego, ciepłego sezonu wegetacyjnego.
Profil smakowy i styl wina
Wina z Muskata Aleksandryjskiego mają wyraźny, choć mniej finezyjny niż u Muscat Blanc aromat muskatowy – nuty winogron stołowych, kwiatu pomarańczy i miodu, często z cięższym, oleistym charakterem w ustach. Ze względu na wysoką naturalną zawartość cukru odmiana najlepiej sprawdza się w stylach słodkich i fortyfikowanych, gdzie wielomiesięczne utlenianie w drewnie buduje nuty orzechów, karmelu i suszonych owoców.
Kluczowe regiony i wina
W Portugalii odmiana, znana lokalnie jako Moscatel de Setúbal, jest podstawą historycznych, fortyfikowanych win słodkich regionu Setúbal. W Hiszpanii przez wieki stanowiła bazę słodkich win Málaga, a w Południowej Afryce, pod lokalną nazwą Hanepoot, jest kluczowym składnikiem tradycyjnych, słodkich win deserowych oraz suszonych na słońcu rodzynek.
Do czego pasuje
Gęste, słodkie style, jak Moscatel de Setúbal czy południowoafrykański Hanepoot, świetnie komponują się z deserami na bazie suszonych owoców i orzechów, tartami migdałowymi czy dojrzałymi serami pleśniowymi, takimi jak roquefort czy stilton.
Ciekawostka
Choć nazwa sugeruje egipskie pochodzenie, badania genetyczne wskazują, że jednym z rodziców Muskata Aleksandryjskiego jest sardyńska odmiana Axina de Tres Bias – co oznacza, że „aleksandryjska” tożsamość tej odmiany jest w istocie efektem wielowiekowej migracji handlowej po Morzu Śródziemnym.
